پکن، که به اختصار «بیجینگ» (京) نیز خوانده می‌شود، به عنوان پایتخت جمهوری خلق چین، فراتر از یک مرکز حکومتی است؛ این شهر قلب تپنده چهار مرکزیت کلیدی چین محسوب می‌شود:

1. مرکز سیاسی (Political Hub)
2. مرکز فرهنگی (Cultural Hub)
3. مرکز تبادلات بین‌المللی (International Exchange Center)
4. مرکز نوآوری علمی و فناوری (Science & Technology Innovation Center)

تجربه زندگی بین‌المللی و توسعه پویا

زندگی در پکن ترکیبی هیجان‌انگیز از آسایش مدرن و نبض توسعه جهانی است. دانشجویان بین‌المللی در این شهر، نه تنها از امکانات زندگی بین‌المللی و تسهیلات بسیار مدرن بهره‌مند می‌شوند، بلکه می‌توانند مستقیماً شاهد و بخشی از جریان توسعه سریع و پرتحرک این ابرشهر باشند. مهمان‌نوازی، اشتیاق و روحیه پذیرا و باز پکن، فضایی دلپذیر برای دانشجویان از سراسر جهان فراهم می‌آورد.

برتری‌های آکادمیک و فرصت‌های شغلی

پکن به عنوان قطب آموزش عالی چین، دسترسی بی‌نظیری به دانش و تخصص فراهم می‌کند:

• دانشگاه‌های تراز اول: نزدیک به ۱۰۰ مؤسسه آموزش عالی و نهاد تحقیقاتی سطح بالا در پکن آماده پذیرش دانشجویان بین‌المللی هستند (مانند دانشگاه‌های برتر که در تحلیل‌های قبلی به آن‌ها اشاره شد).
• فرصت‌های شغلی نامحدود: نزدیکی به شرکت‌های چندملیتی بزرگ (MNCs) و شرکت‌های پیشرو در فناوری‌های پیشرفته به معنای فرصت‌های کارآموزی، شبکه‌سازی و کاریابی پس از فارغ‌التحصیلی بسیار بیشتر است.
• منابع یادگیری غنی: دسترسی آسان به هزاران کتابخانه، موزه و مراکز فرهنگی معتبر، محیطی آرام، قابل اعتماد و غنی برای مطالعه و تحقیق فراهم می‌آورد.

تحصیل در پکن، مزایا، دانشگاه‌ها، کار پس از تحصیل

پکن با داشتن منابع آموزشی و پژوهشی فراوان، به طور قطع بهترین شهر برای تحصیل در سرزمین اصلی چین محسوب می‌شود. این شهر در صدر مراکز نوآوری علمی و فناوری کشور قرار دارد.

منابع آموزشی و پژوهشی در پکن

پکن به طور انحصاری بالاترین تراکم از منابع دانش و نوآوری را در اختیار دارد:

• تعداد دانشگاه‌ها: ۹۲ دانشگاه که شامل دانشگاه‌های پیشرو جهان مانند دانشگاه پکن (PKU) و دانشگاه سینگهوا (Tsinghua) (که هر دو جزو برترین‌های جهان هستند) می‌شود.
• مؤسسات پژوهشی: بیش از ۱۰۰۰ مؤسسه تحقیقات علمی فعال در شهر وجود دارد.
• زیرساخت‌های تحقیقاتی: شامل ۱۴۵ آزمایشگاه کلیدی ملی و بیشترین تعداد تأسیسات علمی بزرگ در سطح کشور.

سرمایه انسانی و نخبگان علمی

پکن میزبان بخش قابل توجهی از نخبگان علمی چین است:

• تعداد محققان: بیش از ۵۵۰,۰۰۰ محقق علمی در این شهر مشغول به کار هستند.
• نخبگان ملی: تقریباً نیمی از اعضای آکادمی علوم چین و آکادمی مهندسی چین در پکن مستقر هستند.
• دانشمندان برتر جهانی: ۴۱۱ نفر از محققان پکن در فهرست «دانشمندان با استناد بالا در جهان» (Highly Cited Scientists) قرار گرفته‌اند که این رقم رتبه اول جهان را به خود اختصاص داده است.

موفقیت رشته‌های تحصیلی

از نظر رتبه‌بندی جهانی رشته‌ها:

• ۱۶۲ رشته دانشگاه‌های پکن در فهرست «دانشگاه‌های کلاس جهانی و رشته‌های درجه یک» قرار دارند که به ترتیب ۲۵٪ از کل کشور و ۳۵٪ از رشته‌های درجه یک کشور را شامل می‌شود.
• تعداد رشته‌هایی که در رده A+ قرار دارند، ۴۴٪ از کل رشته‌های این سطح در چین را تشکیل می‌دهند.

گزینه‌های متنوع تحصیلی برای دانشجویان بین‌المللی

دانشجویان خارجی می‌توانند بر اساس نیازهای شغلی و توسعه فردی خود، از میان طیف گسترده‌ای از برنامه‌های آموزشی در دانشگاه‌های پکن انتخاب کنند:

• تحصیلات آکادمیک: انتخاب آموزش مقاطع تحصیلی مزیت‌دار و شاخص (Degree Education).
• برنامه‌های کوتاه‌مدت و تکمیلی: شامل دوره‌های آمادگی (Preparatory Education)، دوره‌های تابستانی (Summer Courses)، یادگیری زبان چینی، تحقیقات کوتاه‌مدت و پروژه‌های آموزش مهارت‌های حرفه‌ای (Vocational Skills Training).

فرصت‌های شغلی و شبکه‌سازی پس از تحصیل در پکن

پکن فعالانه از دانشجویان بین‌المللی حمایت می‌کند تا بتوانند نه تنها در محیط دانشگاهی، بلکه در عرصه حرفه‌ای نیز پیشرفت کنند و از روندهای توسعه چین بهره‌مند شوند.

۱. مشارکت در رویدادهای کلیدی ملی و بین‌المللی

دانشجویان بین‌المللی در پکن این امکان را دارند که در رویدادهای بزرگ و سطح بالا شرکت کرده و تجربیات ارزشمندی کسب کنند:

• همکاری‌های جهانی: مشارکت در رویدادهایی مانند مجمع بین‌المللی همکاری کمربند و جاده (Belt and Road).
• دیپلماسی و تجارت: حضور در مجمع سران همکاری چین و آفریقا (FOCAC) و نمایشگاه بین‌المللی تجارت خدمات چین.
• نوآوری و فناوری: شرکت در مجمع ژونگ گوان چان (Zhongguancun Forum) و مجمع جهانی کارآفرینان HICOOL.
• تبادل فرهنگی و اقتصادی: دسترسی به مجمع فرهنگی پکن و مجمع خیابان مالی.

این مشارکت‌ها فرصتی است برای سهیم شدن در توسعه چین و ترویج تبادلات تمدنی میان چین و سایر کشورها.

۲. فرصت‌های عملی و کارآفرینی

پکن تشویق می‌کند تا دانشجویان دانش خود را در عمل پیاده‌سازی کنند:

• کارآموزی عملی: دانشجویان بین‌المللی ترغیب می‌شوند تا در پکن دوره‌های کارآموزی را بگذرانند و فرصت‌های عملی همه‌جانبه را به دست آورند.
• کار دانشجویی: فعالیت‌های کار در دانشگاه (On-campus) و خارج از دانشگاه (Off-campus) برای دانشجویان مجاز است.
• نوآوری و استارتاپ: دانشجویان واجد شرایط برای نوآوری و راه‌اندازی کسب‌وکار تشویق می‌شوند.

۳. چشم‌انداز شغلی پس از فارغ‌التحصیلی

پکن متعهد به حمایت از مسیر شغلی دانشجویان پس از اتمام تحصیلاتشان و کمک به توسعه اقتصادی-اجتماعی شهر است. فارغ‌التحصیلان می‌توانند:

• رقابت‌پذیری بین‌المللی: با کسب مدرک در رشته‌های تخصصی چینی، رقابت‌پذیری بین‌المللی خود را افزایش دهند.
• استخدام در سطح جهانی: موقعیت‌های شغلی عالی در شرکت‌های چینی درجه یک، مؤسسات اجتماعی و سازمان‌های بین‌المللی در سراسر جهان را انتخاب کرده و به آرمان‌های شغلی خود دست یابند.

تحصیل در تیانجین: هزینه زندگی و فرصت‌های صنعتی

تیانجین به عنوان یکی از چهار شهرداری تحت کنترل مستقیم دولت مرکزی چین، با جمعیتی بالغ بر ۱۰ میلیون نفر، نقشی حیاتی در اقتصاد شمال چین ایفا می‌کند. این شهر در مرکز حلقه اقتصادی بوهای (Bohai Economic Circle) قرار دارد و تنها ۱۳۷ کیلومتر با پکن فاصله دارد.

جایگاه کلیدی تیانجین

تیانجین دارای چندین ویژگی متمایز است که آن را به یک مقصد مهم تبدیل می‌کند:

• قطب صنعتی و تجاری: تیانجین با داشتن چهارمین پایگاه صنعتی بزرگ و سومین بندر تجاری خارجی بزرگ در چین، مرکز کشتیرانی و صنعتی شمال چین محسوب می‌شود.
• شهر باز و بندری: این شهر یکی از اولین شهرهای ساحلی بود که در شمال چین به روی دنیای خارج گشوده شد و به عنوان یک شهر بندری بین‌المللی و شهر بوم‌شناختی (Ecological City) شناخته می‌شود.
• توسعه منطقه‌ای: منطقه جدید بینهای (Binhai New Area)، که از سال ۲۰۰۶ با سیاست ملی توسعه یافته است، نماد رشد سریع این کلان‌شهر است.

نکات برجسته:

• تیانجین به عنوان زادگاه صنعت مدرن چین شناخته می‌شود.
• این شهر در سال ۲۰۱۳ میزبان ششمین دوره بازی‌های آسیایی شرقی (East Asian Games) بوده است.

تیانجین: دروازه صنعتی و بندرگاهی شمال چین

تیانجین به عنوان یکی از چهار شهرداری تحت کنترل مستقیم دولت مرکزی چین، با جمعیتی بالغ بر ۱۰ میلیون نفر (آمار تا پایان سال ۲۰۰۹: ۱۱.۱۹ میلیون نفر)، نقشی حیاتی در اقتصاد شمال چین ایفا می‌کند. این شهر در مرکز حلقه اقتصادی بوهای (Bohai Economic Circle) قرار دارد و تنها ۱۳۷ کیلومتر با پکن فاصله دارد.

ساختار جمعیتی و تنوع قومیتی (آمار ۲۰۰۹)

تیانجین نه تنها یک مرکز صنعتی است، بلکه یک کلان‌شهر پرتراکم با تنوع جمعیتی قابل توجه محسوب می‌شود:

• جمعیت کل: جمعیت دائمی شهر ۱۲.۲۸ میلیون نفر بود که آن را به بیست و هفتمین منطقه اداری در سطح استان چین تبدیل می‌کرد.
• تراکم و شهرنشینی: با تراکم ۸۶۱ نفر در هر کیلومتر مربع (پنجمین در سطح استان)، تیانجین شهری متراکم است. ۷۵.۱۱ درصد از جمعیت آن (۷.۸۳۰۶ میلیون نفر) در مناطق شهری متمرکز شده‌اند.
• نرخ رشد: نرخ رشد طبیعی جمعیت در سال ۲۰۰۸، ۲.۱۹ در هزار بود.
• تنوع قومیتی: این شهر میزبان ۵۰ قوم از ۵۶ قوم چین است.
• قومیت غالب: قوم هان با ۹۷٪ از جمعیت.
• اقلیت‌های اصلی: اقوام هوی (۲٪)، مانچو (۰.۶٪)، مغول و کره‌ای.

میراث فرهنگی و بناهای تاریخی

تیانجین میزبان تعداد زیادی از سایت‌های میراث فرهنگی است که ارزش تاریخی این شهر را تأیید می‌کنند:

• حفاظت ملی: این شهر دارای ۱۵ واحد حفاظت کلیدی میراث فرهنگی ملی است.
• نمونه‌های برجسته ملی: معبد دوله (Dule Temple)، قلعه داگوکو (Dagukou Fort)، کلیسای وانگهایلو (Wanghailou Church)، و محل تانکوی لوزوتانگ یی‌هتواتان (Luzutang Tankou Site of Yihetuan).
• معبد دوله (Dule Temple): این معبد که در شهرستان جی‌ژیان واقع شده، با تاریخچه ساخت در سلسله تانگ و بازسازی در سال ۹۸۴ میلادی، قدیمی‌ترین ساختمان چوبی بزرگ‌مقیاس در چین است. مجسمه ۱۶ متری بودیساتوا گوان‌یین در این معبد، یکی از بزرگ‌ترین مجسمه‌های گلی در چین به شمار می‌رود.
• دیوار بزرگ هوانگ یانگوان (Huangyaguan Great Wall): این بخش از دیوار بزرگ که میراث فرهنگی جهانی است، با بیش از ۲۰ برج دیده‌بانی با اشکال مختلف که در میان مناظر زیبای کوهستانی پیچ خورده‌اند، شهرت دارد.
• سایت‌های شهری: علاوه بر موارد ملی، تیانجین دارای ۱۱۳ واحد حفاظت کلیدی در سطح شهرداری و بیش از ۱۰۰ واحد در سطح ناحیه و شهرستان است. از جمله مکان‌های مشهور می‌توان به معبد تیانهو (Tianhou Palace)، پاویون یوهوانگ (Yuhuang Pavilion)، معبد کنفوسیوس، کلیسای کاتولیک، مسجد مسلمانان، معبد دابی (Dabei Temple)، تالار اتحادیه گوانگ‌دونگ و محل تولد ژو ان‌لای اشاره کرد.

استان ژجیانگ

استان ژجیانگ در بال جنوبی دلتای رودخانه یانگ‌تسه، در امتداد ساحل جنوب شرقی چین، با دریای چین شرقی در شرق، فوجیان در جنوب، جیانگشی و آن‌هوئی در غرب، و شانگهای و جیانگسو در شمال قرار دارد. رودخانه چیانتانگ، بزرگ‌ترین رودخانه منطقه، به دلیل جریان پرپیچ‌وخمش رودخانه «ژی‌جیانگ» نامیده می‌شود و نام استان ژجیانگ نیز از این رودخانه گرفته شده است. هانگژو مرکز این استان است. این استان یکی از کوچک‌ترین استان‌های چین است.

اکثریت قریب به اتفاق جمعیت استان متعلق به گروه قومی جیانگسو-ژجیانگ هستند که جمعیت گویشوران گویش وو (Wu dialect) بیش از ۹۸٪ از کل جمعیت استان را تشکیل می‌دهد، و بخشی از جمعیت گروه قومی جیانگ‌سو-ژجیانگ از گویش هویژو (Huizhou dialect) (که به گویش هوی نیز معروف است) استفاده می‌کنند. علاوه بر این، گویش‌های مین‌نان (Minnan)، مانهوا، شه‌ (She) و زبان ماندارین در شهرستان‌ها و شهرهای مجزای استان پراکنده شده‌اند.

• ابعاد: فاصله خط مستقیم از شرق به غرب و شمال به جنوب حدود ۴۵۰ کیلومتر است.
• مساحت: ۱.۰۶٪ از کل مساحت کشور چین را تشکیل می‌دهد (که تأیید می‌کند کوچک‌ترین استان‌ها است).
• شهرهای سطح استان (سطح پیشگیری): ۱۱ شهر سطح استان (Prefecture-level cities) تحت کنترل دارد: هانگژو، نینگبو، ونژو، شائوشینگ، هوزو، جیاشینگ، جین‌هوا، چوژو، ژوشان، تایژو و لیشوئی.
  
  

شهرهای سطح بالا: هانگژو و نینگبو شهرهای «زیرمجموعه استان» (Sub-provincial cities) هستند.

• تقسیمات سطح شهرستان: ۹۰ منطقه اداری در سطح شهرستان (County-level)، شامل ۳۲ منطقه شهرداری، ۲۲ شهر در سطح شهرستان، ۳۵ شهرستان و ۱ شهرستان خودمختار.
  1. پیشرو در آموزش اجباری: ژجیانگ در تعمیم ۱۵ سال آموزش (تا دبیرستان) پیشرو بوده است. در سال ۲۰۰۷، نرخ ورود به دبیرستان‌های ارشد ۹۶.۵۵٪ بوده است.
  2. آموزش عالی: نرخ ثبت‌نام ناخالص آموزش عالی در سال ۲۰۰۷ به ۳۸٪ رسیده بود و دانشگاه‌های این استان تعداد زیادی از آکادمیسین‌ها و متخصصان را تربیت کرده‌اند.
  3. مزایای مالیاتی: از سال ۲۰۰۸، شهریه و هزینه‌های اجباری برای دانش‌آموزان فاقد ثبت‌نام محلی (با والدین مقیم و دارای پروانه اقامت) نیز معاف شد.
  4. دانشگاه‌های برجسته:

پیشگامی در آموزش اجباری: ژجیانگ در تعمیم آموزش ۱۵ ساله (از سال اول تا دبیرستان) پیشگام بوده و در سال ۲۰۰۷، نرخ ورود فارغ‌التحصیلان راهنمایی به دبیرستان ۹۶.۵۵٪ بوده است.

• آموزش عالی: نرخ کلی ثبت‌نام در آموزش عالی در سال ۲۰۰۷ به ۳۸٪ رسیده و استان دارای ۷۷ دانشگاه و کالج معمولی بوده است.
• معافیت‌های مالی: از پاییز ۲۰۰۶، هزینه‌های متفرقه حذف شده و شهریه مدارس اجباری در ۲۵ شهرستان محروم اقتصادی به طور کامل توسط دولت استانی تأمین شده است.
• برابری آموزشی برای مهاجران: از بهار ۲۰۰۸، دانش‌آموزانی که والدینشان در ژجیانگ اقامت دارند اما ثبت‌احوال اصلی آن‌ها در استان دیگری است، از پرداخت هزینه‌های وام تحصیلی اجباری معاف شده و با دانش‌آموزان محلی برابر شده‌اند.
• عملکرد ملی: آموزش عالی ژجیانگ در کشور پیشرو است و تعداد درخواست‌های ثبت اختراع آن پس از شانگهای و گوانگدونگ در رتبه سوم قرار دارد.
• دانشگاه ژجیانگ (Zhejiang University): یکی از قدیمی‌ترین مؤسسات مدرن، که در سال ۱۹۹۸ با ادغام چهار دانشگاه بزرگ (از جمله دانشگاه هانگژو، کشاورزی و پزشکی ژجیانگ) تشکیل شد و عضو پروژه‌های ۲۱۱ و ۹۸۵ است.
• پردیس نینگبو دانشگاه ناتینگهام: اولین دانشگاه مشترک‌المنفعه جدید چین و خارج که توسط دانشگاه ناتینگهام بریتانیا تأسیس شده است.

شانگهای (Shanghai)

شانگهای بزرگترین شهر در سرزمین اصلی چین است؛ یکی از چهار شهرداری مستقیم تحت کنترل دولت مرکزی؛ و مرکز اقتصادی، مالی، تجاری و حمل و نقل (کشتی‌رانی) در سرزمین اصلی چین است.

شانگهای رکوردهای متعددی را برای “بهترین در جهان” و “بهترین در چین” طبق انجمن رکوردهای جهانی چین (China World Record Association) به نام خود ثبت کرده است.

شانگهای در مرکز خط ساحلی چین، در دهانه رودخانه یانگ‌تسه (Yangtze River) قرار دارد و دارای بزرگترین بندر تجارت خارجی و بزرگترین پایگاه صنعتی چین است.

استان گوئیژو (Guizhou)

استان گوئیژو، که به اختصار «چیان» (Qian) یا «گوی» (Gui) نامیده می‌شود، در جنوب شرقی چین واقع شده است. مختصات آن بین طول جغرافیایی ۱۰۳ درجه و ۳۶ دقیقه تا ۱۰۹ درجه و ۳۵ دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی ۲۴ درجه و ۳۷ دقیقه تا ۲۹ درجه و ۱۳ دقیقه شمالی قرار دارد. این استان با استان هونان در شرق، منطقه خودمختار گوانگشی در جنوب، استان یوننان در غرب، و استان سیچوان و شهر چونگ‌کینگ در شمال هم‌مرز است.

این استانی با کوه‌ها و رودخانه‌های زیبا، آب و هوای مطبوع، اقوام متعدد، منابع غنی و پتانسیل توسعه بالا است. این استان ۵۹۵ کیلومتر طول از شرق به غرب و ۵۰۹ کیلومتر طول از شمال به جنوب دارد و مساحت کل آن ۱۷۶,۱۶۷ کیلومتر مربع است که ۱.۸٪ از کل مساحت خشکی کشور را تشکیل می‌دهد.

گردشگری

گوئیژو یک “پارک” طبیعی دلربا است. در این سرزمین، مناظر طبیعی جادویی و زیبا، چشم‌انداز کوه و رودخانه‌اش متنوع، مناظر غارهای کارستی خیره‌کننده و رنگارنگ، حیات وحش شگفت‌انگیز و بی‌نهایت، و یادگارهای فرهنگی و انقلابی مشهور هستند؛ کوه‌ها، آب‌ها، غارها، جنگل‌ها و صخره‌ها زیبایی یکدیگر را دوچندان می‌کنند.

آبشار معروف جهانی هوانگ‌شوهو

(Huangguoshu)، قصر اژدها (Dragon Palace)، غار ژیجین (Zhijin Cave)، تنگه مالینگ ریوِر (Maling River Gorge) و سایر نقاط دیدنی در سطح ملی، و همچنین ذخیره‌گاه‌های ملی طبیعت مانند کوه فانجینگ (Fanjing Mountain) در تونگ‌رن، جنگل کارستی مالالان (Maolan Karst Forest)، سرخس‌های چی‌شویی (Chishui Alsophila spinulosa)، و دریاچه علفی وِی‌نینگ (Weining Caohai) همچون زنجیره‌ای از جواهرات درخشان، رنگارنگ، خیره‌کننده هستند و باعث می‌شوند فرد دل‌کنده نشود.

فرهنگ مشهور جهانی مسیر طولانی ارتش سرخ (Long March)، که با محل برگزاری «نشست زونی» (Zunyi Meeting) و ویرانه‌های چهار بار عبور ارتش سرخ از رودخانه چی‌شویی (Chishui River) نمایندگی می‌شود، مردم را وادار به توقف، ادای احترام و یادآوری می‌کند. تاریخ و فرهنگ طولانی و باشکوه چند قومیتی، آداب و رسوم غنی و مرموز قومی، و آب و هوای مطبوع با زمستانی بدون سرمای شدید و تابستانی بدون گرمای طاقت‌فرسا، گوئیژو را به یک مقصد ایده‌آل برای گردشگری و استراحت تابستانی تبدیل کرده است.

منابع طبیعی

گوئیژو یکی از استان‌ها (مناطق خودمختار و شهرداری‌های مستقیم مرکزی) با منابع طبیعی فراوان در چین است و از مزیت منابع بسیار برجسته‌ای برخوردار می‌باشد. به ویژه، منابع انرژی، معدنی، زیستی و گردشگری آن منحصر به فرد و متمایزترین هستند.

گوئیژو دارای مزایای آشکاری در زمینه منابع انرژی است. منابع انرژی استان عمدتاً شامل برق‌آبی (هیدروپاور) و زغال‌سنگ است و دارای ویژگی ترکیب آب و زغال‌سنگ و کمک متقابل آب و آتش می‌باشد.

گوئیژو از نظر منابع معدنی غنی است. ۱۲۸ نوع ماده معدنی (شامل زیرمجموعه‌ها) در این استان کشف شده است که از این تعداد، ذخایر ۷۶ نوع از آن‌ها به اثبات رسیده است.

شاندونگ

شاندونگ با نام اختصاری «لو» (Lu) یا «چی‌لو» (Qilu) شناخته می‌شود. این استان مساحتی بیش از ۱۵۰,۰۰۰ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد. شرق آن رو به اقیانوس و غرب آن رو به خشکی است. ساختار افقی زمین آن به شبه‌جزیره و قاره تقسیم می‌شود. شبه‌جزیره شاندونگ در شرق بین دریای زرد و دریای بوهای (خلیج بوهای) برجسته شده و در مقابل تنگه بوهای در برابر شبه‌جزیره لیائودونگ قرار دارد.

توسعه اقتصادی

استان شاندونگ یک استان اقتصادی مهم در امتداد ساحل شرقی چین است. در طول ۲۰ سال اصلاحات و گشایش اقتصادی گذشته، اقتصاد شاندونگ رشد پایدار، سریع و سالمی را حفظ کرده است، با میانگین رشد سالانه تولید ناخالص داخلی (GDP) ۱۱.۴ درصد، و شاخص‌های اصلی اقتصاد ملی آن در رده‌های بالای کشور قرار دارند.

تقسیمات اداری

استان شاندونگ در حال حاضر دارای ۱۷ شهر و ۱۳۹ شهرستان، شهر و منطقه است. در میان اینها، ۱۵ شهر در سطح استانداری (پیشگیری)، ۲ منطقه، ۳۳ شهر در سطح شهرستان، ۴۵ منطقه شهری و ۶۱ شهرستان وجود دارد. جینان، پایتخت استان شاندونگ، مرکز سیاسی، اقتصادی و فرهنگی استان است. این شهر به دلیل وجود چشمه‌های فراوان در آن، به «شهر چشمه‌ها» معروف است.

منابع گردشگری

در حال حاضر، بیش از ۳۶۰ جاذبه گردشگری در استان شاندونگ وجود دارد. جشنواره‌های گردشگری مانند جشنواره بین‌المللی فرهنگ کنفوسیوس در کیوفو، جشنواره بین‌المللی بادبادک وایفانگ، جشنواره بین‌المللی کوه‌پیمایی تایشان، و نمایشگاه گل صدتومانی هه‌زه نیز راه‌اندازی شده‌اند، و همچنین بیش از ۳۰ فعالیت ویژه گردشگری مانند تور فرهنگ کنفوسیوس، تور مطالعه در زادگاه کنفوسیوس، تور فولکلور چی‌لو، تور خوشنویسی، تور آشپزی و تور ماهیگیری به اجرا درآمده‌اند.

تاریخ و فرهنگ

شاندونگ دارای تاریخچه‌ای طولانی است. در طول دوره بهار و پاییز و دوره ایالت‌های متخاصم، دو ایالت بزرگ با سیستم فئودالی سلسله ژو غربی، یعنی چی و لو، هر دو در شاندونگ امروزی قرار داشتند، به همین دلیل شاندونگ به «ایالت چی و لو» نیز معروف است، و «لو» مخفف استان شاندونگ است.

فرهنگ منحصربه‌فرد چی‌لو جایگاه مهمی در فرهنگ سنتی چین اشغال کرده است. کنفوسیوس، بنیانگذار کنفوسیوس‌گرایی، و منسیوس، جانشین او، در ایالت لو متولد شدند. زادگاه کنفوسیوس و منسیوس، کیوفو و زوچنگ امروزی است. سان وو، استراتژیست نظامی باستانی که به عنوان «قدیس جنگ» شناخته می‌شود، نیز اهل شاندونگ بود و کتاب او، «هنر جنگ استاد سان»، همچنان یک اثر کلاسیک مورد احترام در محافل نظامی و تجاری چین و خارج از کشور است. شاندونگ از نظر محتوا غنی است و اگر فرصت تجربه آن را به صورت شخصی داشته باشید، مطمئناً چیزی کسب خواهید کرد.

جمعیت و قومیت

استان شاندونگ یکی از استان‌های با جمعیت زیاد و متراکم در چین است. طبق نمونه‌گیری تغییرات جمعیتی در کل استان، کل جمعیت در پایان سال ۲۰۰۳ برابر با ۹۱.۲۵ میلیون نفر بود. پراکندگی جمعیت نسبتاً متمرکز بود؛ جمعیت در منطقه دشت متراکم، جمعیت در منطقه کوهستانی و تپه‌ای نسبتاً پراکنده، و جمعیت در منطقه ساحلی دلتای رودخانه زرد متفرق‌ترین بود.

شاندونگ یک استان با قومیت‌های مختلط و پراکنده است و ۵۳ اقلیت قومی مانند هوی، مانچو، مغول، کره‌ای و میائو در آن سکونت دارند.